Verslag bijeenkomst
“de Klinker” -
4 maart 2008
STILTE
Thema was deze keer stilte. Wanneer, waarom, hoe lang, viel
je voor het laatst stil?
Vanmiddag zag ik in de stad een vrouw in een rolstoel
vastgebonden.Ze was een soort dwerg, in een vette electrische rolstoel met
sinassappelvormige voetjes in een soort gebreide zakjes verpakt. Dit beeld
maakte me stil en mijn eigen zorgen en problemen leken niet zoveel meer voor te
stellen.
De stad kent per definitie geen stilte.
Er zijn nogal wat mensen die slecht tegen stilte kunnen.
Altijd moet de TV aan en mp3dopjes in. En niet kunnen stoppen met praten is ook
een manier om de stilte buiten te houden. En hier komen we tot “des Pudels
Kern”. Ik ben van mening dat het niet mogelijk is om een dichter/schrijver te
zijn als je niet tot die stilte kan komen. Totdat je die kleine zachte stem van
binnenuit hoort. Die ook kan schreeuwen.
Ik weet niet meer of het de chinezen of japanners waren die
zeiden dat je zo stil moest worden dat je het gras kan horen groeien. Waarschijnlijk
is dit een metafoor.
Walvassen, dolfijnen en vleermuizen gebruiken een veel
groter (breder) geluidsspectrum, Vergelijk het met een oude telefoon of
supersnelle ADSL. Hoe zit het met hun innerlijke stilte ? Ze zingen samen,
zoveel is bekend.
---//---
z
sshhhht ……
zzz
hush, hush
..
zzzzz
sssssssssss
zzzzzzz
zzzzz zzzzzzzz zzzzzzzz
---//-----
Als besluit dit stiltegedicht.
Gegroet - florisbee © 2008
|